Syrop skrobiowy

Słodki zamiennik zamiennika

W okresie głodu w Niemczech spowodowanego przedłużającą się pierwszą wojną światową zapoczątkowane zostały zmiany w sposobie odżywiania i sposobie myślenia.

Erzac (namiastka, substytut, zamiennik) zaczął pojawiać się na stołach wypełniając braki po wartościowszym jedzeniu. I tak margaryna wyparła masło, warzywa a w tym ziemniaki wyparły mięso (wywożone na front dla wojska, bo wojsko dla Niemców znaczyło więcej niż cywile), brukiew wyparła ziemniaki, cukier z buraków wyparł cukier z trzciny.

Napoleon i buraki

Cukier buraczany obecny jest na stołach europejskich głównie dzięki polityce Napoleona Bonaparte. Chcąc uzyskać niezależność od Brytyjczyków i ich wyrobów kolonialnych, wśród których był cukier trzcinowy Napoleon zwolnił przemysłowców cukrowniczych z płacenia podatków (przez 4 lata - Napoleon widać znał się lepiej na gospodarce niż polski fiskus) oraz zlecił badania naukowe nad uprawą buraka cukrowego.

Obecnie produkcja cukru buraczanego przekracza 100 milionów ton rocznie.

Zamiennik tańszy i wygodniejszy

Ale dziś cukier buraczany jest za drogi dla przemysłu i zbyt niewygodny. Liderem na rynku stał się, po cichutku, syrop skrobiowo-fruktozowy. To jest nowy, słodziutki erzac.

Syrop ten jest trwalszy w przechowywaniu, tańszy w produkcji i łatwiejszy technologiczne w użyciu. Dlatego można było rozpętać kolejną kampanię dla owiec, mówiącą o szkodliwości cukru krystalicznego. Teraz walcząc z droższym cukrem buraczanym mamy dodatek syropu pozyskiwanego ze skrobi kukurydzianej.

Kaloryczność i słodkość olbrzymia ale dla przemysłu spożywczego to rewelacja.

Ponieważ robi się coraz bardziej gorąco wokół tegoż syropu producenci z USA chcą przemianować go na syrop kukurydziany, co temu koniowi trojańskiemu da nowy pysk.

Przyglądając się składowi produktów przetworzonych dla owieczek, prawie zawsze znajdziemy tenże syrop jako składnik. Czy to w napojach, sokach, czy to w jogurtach, słodyczach. Jest tani i skuteczny.

Słodkiego, krótkiego życia...

Organizm człowieka nie jest przygotowany na takie uderzenia cukrów. Natychmiastową reakcją jest wyrzut insuliny. To wcale nie jest naturalny proces, w naturze człowiek nie miał tyle węglowodanów wokoło. Nawet zboża były inne. Teraz węglowodany okraszane są węglowodanami i nurzane w tanich tłuszczach roślinnych. Zmowa węglowodanowa w najlepszym wydaniu. To wszystko truje nas nie dając w zamian żadnych wartości budulcowych. Tylko energię, której w tym trybie życia NIE MAMY jak spalić. Kumulujemy ją więc na w postaci tłuszczu. Robimy się leniwi, zmęczeni, apatyczni, bez humoru. Jesteśmy tuczeni jak świnie aby chorować i musieć żreć inne rzeczy, lekarstwa, suplementy.